To była krótka podróż, przylot na lotnisko Evenes/Narwik w niedzielę, 18 maja wylot w czwartek 22 maja, też z Evenes. Oznacza to, że na zwiedzanie Lofotów miałam trzy pełne dni, a właściwie doby, bo w drugiej połowie maja nocy właściwie nie ma i limitem są tylko nasze siły fizyczne. Popełniłam błąd logistyczno-strategiczny, bo wszystkie cztery noclegi zarezerwowałam w Laukviku, w uroczym domu rybackim (Laukvika rorbuer). Mieszkanie było obszerne, wioska autentyczna, oddalona od turystycznych szlaków, cena b. przystępna (40 euro za noc). Ale gdybym planowała powrót na Lofoty, zatrzymałabym się tam na pierwszą i ostatnią noc, a na dwie środkowe przesunęłabym się jednak bardziej centralnie na Vestvågøy. Dotarcie z Laukviku do Å – najdalszego punktu na południe, do którego dojechałam, to 3 godziny bez przystanków na zdjęcia, Wykonalne, ale męczące.
Jeśli ktoś lubi wspinać się po forsownych górskich szlakach, może spędzić na Lofotach dużo więcej czasu. Osobom preferującym spokojne spacery archipelag nie oferuje wielu możliwości (pani w biurze turystycznym popatrzyła na mnie z wyraźnym niesmakiem, kiedy spytałam o łatwe ścieżki), a malownicze wioski rybackie można obejść spokojnie w pół godziny.
Wniosek: trzy dni na Lofotach wystarczą na objazd najważniejszych miejsc, ale pod warunkiem dobrej pogody i rozsądnej bazy noclegowej. Laukvik był uroczy, tani i spokojny, ale za daleko na codzienne wypady na południe archipelagu.
Dodaj komentarz