Norwegia to jeden z tych krajów, do których najchętniej wracam. Nie dlatego, że wciąż próbuję zobaczyć „wszystko”, ale dlatego, że jej krajobrazy nigdy mi się nie nudzą. Każda podróż prowadzi mnie w inne miejsce, ale niezmiennie przypomina, że czasem największą atrakcją jest po prostu możliwość pobycia wśród gór, fiordów i morza.
Komu w drogę, temu czas
i z wiekiem mi się pogorszyło. Być może dlatego, że dawno, dawno temu, kiedy byłam (niekoniecznie) piękną dwudziestoletnią, wyjazdy z komunistycznej Polski były imprezą skomplikowaną i często zbyt kosztowną jak na moją kieszeń. Robiłam sobie listę wymarzonych podróży: Knossos, Luksor, Quebec, Wyspy Galapagos, Rio de Janeiro… Część z nich już zrealizowałam, inne dopiero na mnie czekają. I co z tego, że tymczasem zostałam już starszą panią?
